تبلیغات
 ... خوش آمدید

شما تا 25 ثانیه ی دیگر منتقل می شوید

با عرض خسته نباشید به دوستان عزیز ،
از امروز دیگه روی سیستم ایجاد و مدیریت سایت وی سی پنل مطلب مینویسم ،
الان هم در حال انتقال مطالب وبلاگم با كمك سیستم انتقال مطالب وی سی پنل به سایت جدیدم هستم .
شما تا چند لحظه ی دیگه به طور خودکار به سایت جدید وارد می شوید ...
اینم آدرس سایت : http://tehran-online.vcp.ir


/post/archive/1390/4
/post/archive/1390/3
/post/archive/1390/2
/post/archive/1390/1
/post/archive/1389/12
/post/archive/1389/11
/post/archive/1389/10
/post/archive/1389/9
/post/archive/1389/8
/post/archive/1389/7
/post/archive/1389/6
/post/archive/1389/5

زورخانه ورزشگاه باستانی ایرانیان است که ورزش خاص و ویژه زورخانه‌ای در آن اجرا می‌شود. به نوشتة هرودت، مورخ یونانی : « ایرانیان فرزندان خود را از پنج سالگی تا بیست سالگی به سه امر عادت می‌دهند: اسب‌سواری، تیراندازی و راستگویی . . . ».

بی‌شک خاطره‌انگیز‌ترین زورخانه برای بازدید، زورخانه محله خانی‌آباد است، «زورخانه گردان». همان زورخانه‌ای که تختی در آنجا رسم پهلوانی را آموخت. امروزه این زورخانه به یک باشگاه ورزشی تبدیل شده است.


و برای یادگیری ورزش‌هایی که بتوان در آن زورمندی را تجربه كرد، زورخانه‌ها مناسب‌ترین مکان بودند.
امروزه زورخانه‌ها، گرچه کمتر از سابق شده‌اند، اما هنوز اهمیت خود را دارند و هنوز صدای ضرب مرشد از درون آنها به گوش می‌رسد و هنوز در میان جوانان افرادی هستند که در میان دنیای رنگارنگ و جذاب ورزش‌ها، ورزش باستانی را انتخاب می‌کنند.
 
شاید نتوانیم تصور کنیم که روزی در وسط گود زورخانه قرار بگیریم یا میل زورخانه را بلند کنیم یا مانند ورزشکاران باستانی دقایقی را چرخ بزنیم، بی‌آنکه تعادل خود را از دست بدهیم، اگرچه نمی‌توان داخل گود شد، اما از بیرون گود نگریستن پهلوانان نیز جذابیت خاص خود را دارد.


 
تعداد زورخانه‌ها در تهران چندان محدود نیست و در سرتاسر شهر گسترده شده است. اما در بافت قدیمی تهران چند زورخانه وجود دارد که علاوه بر زیبایی‌های خاص خود در معماری، دارای خاطراتی است از پهلوانان نامی ایران.


 
پرآوازه‌ترین زورخانه تهران را باید زورخانه پارک شهر یا همان زورخانه شهید فهمیده بدانیم که در قدیم آن را با نام زروخانه شعبان می‌خواندند، این زورخانه در ظلع شمالی پارک شهر در خیابان بهشت واقع شده است.
 
فضای این زورخانه علاوه بر معماری منحصر به فردش دارای آلبومی از خاطرات عصر پهلوی است. پس از کودتای 28 مرداد، شعبان جعفری از رسته لات‌های عصر پهلوی این زورخانه را می‌سازد. تا قبل از آن زورخانه‌های قدیمی مانند زورخانه گردان یا کلعباس پذیرای مردم عادی جامعه و طبقه متوسط بودند، اما زورخانه شعبان به درباریان اختصاص داشت که گه‌گاه جمعه‌ها برای دیدن ورزش باستانی شعبان‌خان و نوچه‌هایش به این زورخانه می‌آمدند. تعداد زورخانه‌ها در تهران چندان محدود نیست و در سرتاسر شهر گسترده شده است. اما در بافت قدیمی تهران چند زورخانه وجود دارد که علاوه بر زیبایی‌های خاص خود در معماری، دارای خاطراتی است از پهلوانان نامی ایران.


در قیام خرداد ماه 42 مردم شهر این زورخانه را به آتش می‌کشند، در نتیجه این مکان مدتی کارایی خود را از دست می‌دهد. با بازسازی مجدد و راه‌اندازی آن پس از انقلاب این زورخانه زیر نظر سازمان تربیت‌بدنی قرار گرفت.
 
معماری این زورخانه را می‌توان جزو یکی از اصیل‌ترین معماری‌ها در طراحی بناهای زورخانه‌ای دانست.
 
جمعه ها درابتدای صبح‌گاه، صدای ضرب زورخانه در اطراف خیابان بهشت و پارک شهر طنین‌انداز می‌شود. صدا تو را به سمت زورخانه هدایت می‌کند که سردری با نقش رستم دارد. برای داخل شدن باید سرت را خم‌کنی تا بتوانی از در ورودی آن که طولش از 1.5 متر بیشتر نیست عبورکنی.

این در کوتاه برای آن است که یلان و ورزشکاران در حین ورود به زورخانه بدانند نخستین شرط پهلوانی، فروتنی است.


 
گود زورخانه یک هشت گوش است که این طراحی از ستاره هشت‌پر در معماری اسلامی الهام گرفته شده است.

در حاشیه زورخانه سه طاق محراب مانند قرار دارد، که آیینه‌کاری‌های زیبا و کاشی‌کاری‌هایی همانند محراب مسجد دارد. روبروی در ورودی زورخانه جایگاه مرشد است. جایگاه مرشد مرتفع‌تر از سطح عادی زورخانه است، برای آنکه ناظر بر ورود و خروج ورزشکاران باشد.

اگر یک پهلوان نامی یا پیش‌کسوت یا یکی از پیران و بزرگان محل به زورخانه وارد شوند، مرشد ضرب و زنگ را با ریتم خاصی با هم می‌نوازد. گاهی به احترام ورود بزرگان محل یا افراد خاصی مرشد با صدای ضرب و زنگ از حضار می‌خواهد که صلوات بفرستند و صدای بلند صلوات جمعیت در محیط زورخانه طنین‌انداز می‌شود.
 
مرشد لحظه‌ای باز نمی‌ایستد یا صدای ضرب می‌آید، یا آوازش با صدای زنگ به گوش می‌رسد که بسته به نوع حرکت ورزشی ورزشکاران، این ریتم‌ها تغییر می‌کند. مرشد همچنان می‌نوازد و ورزشکاران مشغول کباده‌‌كشی هستند.

در انتهای مراسم همانند ابتدای آن نیایشی توسط مرشد خوانده می‌شود و در انتها با دعا برای سلامتی ورزشکاران و بزرگان و پهلوانان برنامه زورخانه پایان می‌گیرد.

در تهران می‌توان به زورخانه‌های دیگری نیز سر زد که زیبایی آنها کم از زورخانه پارک شهر نیست. محله بازار برای خود زورخانه‌ای دارد که در بازاچه آهنگرها قرار گرفته و زروخانه هنر نام دارد. قدمت زورخانه از 150 سال فراتر است و مخصوص اهالی بازار بوده است. گود زورخانه یک هشت گوش است که این طراحی از ستاره هشت‌پر در معماری اسلامی الهام گرفته شده است. 


اما بی‌شک خاطره‌انگیز‌ترین زورخانه برای بازدید، زورخانه محله خانی‌آباد است، «زورخانه گردان». همان زورخانه‌ای که تختی در آنجا رسم پهلوانی را آموخت. امروزه این زورخانه به یک باشگاه ورزشی تبدیل شده است. در خاطره‌ها همیشه خواهد ماند که این زورخانه یکی از جوانمردترین قهرمانان را به دنیا تقدیم کرده است.

در محله بازارچه کلعباسعلی نیز یک زورخانه قرار دارد، زورخانه کلعباسعلی هرجمعه ناظر حضور ورزشکاران و اهالی محل است. صبح جمعه تا زورخانه دایر است‌، کسبه مغازه‌های خود را باز نمی‌كنند.
 
از در زورخانه که وارد می‌شوی ورزشکاران خود را گرم می‌كنند، با صدای ضرب خاصی که آن را مرشدی اجرا می‌کند که بیست ساله است و دانشجو. او در این سن کم مرشد زورخانه‌ای است که دست کم 200 سال سن دارد.
 
برای دیدن زورخانه و فضای آن می‌توان به زورخانه‌هایی دیگر نیز رفت، مانند زورخانه پوریای‌ولی در سه راه رودکی، کوچه حمام خورشید که در سال 1300 تاسیس شده است. یا زورخانه شیرافکن در خیابان آذربایجان که آن‌هم در سال 1302 تاسیس شده است.

اگر یک ورزشکار باستانی هم نباشیم، می‌توانیم به جای آنکه ساعاتی را پای تلویزیون به تماشای یک مسابقه فوتبال یا بازی تنیس بنشینیم مانند همشهریان خود در دوران تهران قدیم، به یکی از زورخانه‌های قدیمی تهران برویم.

جایی که بتوانیم لحظه‌ای چشمانمان را ببندیم و با صدای ضرب مرشد به عالمی دیگر سفر کنیم، می‌توانیم قدرت پهلوانی پوریای ولی و جهان‌پهلوان تختی را بیشتر لمس کنیم و لحظاتی از جوانی‌شان را تصور کنیم که در گود زورخانه ساعت‌ها در کنار ورزش کردن، تمرین جوانمردی می‌کردند.
 
مشتریان زورخانه‌ها در قدیم غالبا دو دسته بودند. ورزشکاران که خود در رسته‌هایی متفاوت به زورخانه می‌آمدند، مانند پهلوانان، دراویش و ... .همین‌طور ناظران یا همان تماشاچیانی که برای دیدن مراسم زورخانه به آنجا می‌رفتند. در رسته تماشاچیان همه‌گونه آدم بود. زنان، کودکان، جوانان غیرورزشکار، کسبه محل، پیشکسوتان و ... . امروز هم می‌تواند همه‌گونه آدم برای تماشا به زورخانه برود؟

 

سجادیه بزرگ تهران

یكی دیگر از معروفترین زورخانه های تهران سجادیه بزرگ تهران میباشد.

كه در خیابان شوش شرقی (میدان هرندی) یا همان میدان ( غار ) سابق قرار دارد.

سجادیه بزرگ تهران علاوه بر اینكه یك مكان مذهبی و فرهنگی میباشد، یك مكان ورزشی هم هست. كه هر هفته تعداد زیادی از ورزشكاران باستانی كار را به سوی خود می كشاند.

همچنین زورخانه سجادیه هر ساله در ماه مبارك رمضان از ساعت 23 پذیرای ورزشكاران میباشد.

و در طی سال روزهای دوشنبه و چهارشنبه ساعت 20